ادبي

دلتنگی

دلتنگی، مرا به تماشا گذاشته است

اشکی که روی گونه من پا گذاشته است

همزاد با تمامی تنهایی من است

مردی که سر به دامن صحرا گذاشته است

این کیست ، این که غربت چشمان خویش را

در کوله بار خستگی ام جا گذاشته است

این کیست ، این که این همه دلهای تشنه را

در خشکسالی عاطفه تنها گذاشته است

خورشید ، چشم اوست که هر روز هفته را

چشم انتظار مشرق فردا گذاشته است 

  برای تو           

دلی از عاطفه لبریز ، غزل می گوید

از تو ای عاطفه انگیز ، غزل می گوید

سبز کوچیدی در باغ دلم ، بعد از تو

باد غارتگر پائیز ، غزل می گوید

شاهد زندهء تاریخ ِ نشابوری من

در دلم دشنه چنگیز ، غزل می گوید

مثل این است که سلطان غزل ، مولانا

باز از عارف تبریز ، غزل می گوید

می زنم باز دل خویش به دریای دلت

شک ندارم که دلت نیز غزل می گوید

شعر:کورش محمدی

"قیصر"

قیصر غزل بگو که دلم بیقرار شد

از قحطی غزل غم دل نو نوار شد

یک بیت،مصرع کوتاه،قطعه ای

بار دگر بخوان که غزل هم نزار شد

رفتی چرا؟کمر وزن هم شکست

آهنگ شعر چو بشکسته تارشد

بودی امین غزلها هجا هجا

آن را امین که و آن را که یار شد

اما قصیدهء تو نیمه کاره ماند

بیتش فقط چهل و هشت بهار شد

رفتی سفر به سلامت ولی چرا

مرغت کنون هوایی آن یک دیار شد؟

دفتر گریست ز فشار غم قلم

روز قلم ز غمت شام تار شد

قیصر بدان که به اوراق روزگار

نام تو زنده و هم ماندگار شد

                                                                              اصفهان

                                                                              ۹آبان۱۳۸۶

                                                                          مهدی

اگر 

سازمان بین المللی انرژی اتمی

 به فاجعه آفرینی چشمهایت

 پی می برد

 هرگز 

مانع دستیابی حکومتهای خطرناک

به سلاح هسته ای

نمی شد.

  خوش آمدید